Amaçsızca yaşamaktan sıkıldım ama kendime yaşamaya değer bir amaç edinmekten it gibi korkuyorum.
Çünkü o zaman kaybedecek bir şeylerim olacak
Çünkü o zaman kaybetmekten korkacağım
Çünkü o zaman kaybedeceğim.
Korkak olarak yaşamak dünyanın en sıkıcı yaşantısı.Her şeyden ama kayıtsız her şeyden korkmak.
İnsanlardan,hayvanlardan,kardan,yağmurdan,havadan,sudan,sevmekten,sevilmekten,sevilmemekten,var olandan,yok olandan ama her şeyden korkmak.
Bir rüzgara takılıp düşmekten,bir nefese aşık olmaktan,birinden nefret etmekten,dünyaya kafa tutmaktan çekinerek yaşamak hayat mıdır yani?
Bunca savaşçıyla aynı havayı soluyup,aynı güne uyanıp,aynı ayı doğurup ama aynı olmamak.
Akıl dağıtılırken sen neredeydin diye soranlar oluyor.Akıl dağıtılırken sıramda bekliyordum ama kimse bana cesaret kuyruğunu kaçırdığımı söylemedi.Hoş söylesede bir şey değişmezdi ya.
Ben ondan da korkardım kesin,oraya gitmekten de.
Bu yüzdendir bütün cümleleri kurarken hoyrat,sonunu getirmede berbet olmam.
 |
| Kendime hediye |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder