Yıllardır kafamın içindeki ses hiç durmadan anlatıyor,konuşuyordu
Sonra bir gün farkettim ki,susumuş
Tam olarak ne zamandan beridir sustuğunu hatırlamıyorum
Sanırım kısa süreli geçici mutluluğuma aldanmış,artık ona ihtiyacım olmadığını düşünmüş
Ne yazık,içimdeki ses bile ona ihanet ettiğimi sanmış
Adı üstünde mutluluk
Hiç bende mesken tutar mı
Benim o sesten başka özgürce koştuğum kimse yok
Dönüp dolaşıp ona muhtaç olacağımı katmamış hesaba
Halbuki benim o olmadan içinde bulunduğum hayata,yaşadığım diyemiyorum bu yaşamak değil İçinde bulunduğum hayata dayanabilmemi sağlayan tek şey o ses
Daha fazla dayanabileceğimi sanmıyorum
Lütfen konuş benimle
